MEDEMENS


Je ziet het allang aan
Je naaste, man of vrouw in eenzaamheid verder gaan

Probeer iets te zeggen, te benaderen, afgesloten mens
Al loop je tegen hen aan, zo doelloos, kent geen grens

Zouden zij ten onder gaan, in alle stilte verder kruipen
De einder nabij, geen innerlijke rust, het leven ontduiken
Het voelt voor hen onwerkelijk, onwaar en zonder uitleg

Met hun angsten en verdriet, kun jij degeen zijn die ze ziet
Investeer in ze, ook zij zijn uniek, maar zien hun toekomst niet

Neem ze mee, wijs hen de weg, geef ze de mogelijkheid en kansen
Leer ze de dans des levens dansen

Laat ze geloven en beleven dat het leven een bezieling is,
Voel het onderhuids verlangen, naar vriendschap, liefde zonder macht

Jij kunt het, jij hebt die kracht.

Marijke Faber